IPO  Clubwinnaar  2003 

Op 9 november 2003 vond de IPO Clubwinnaar in Lelystad plaats.

Helaas waren er dit jaar slechts vier deelnemers voor de IPO Clubwinnaar. Daarom waren  tevens de nrs. 1 en 2 van de VZH-wedstrijd van vorig jaar en die van dit jaar uitgenodigd deel te nemen aan een VZH-competitie van vier deelnemers.

Op deze wijze waren er dus 2 competities van vier.

’s Ochtends moesten de IPO-honden eerst speuren. Beste in dit onderdeel werd Joke van der Lee met Faron van Worikben van kringgroep Wognum met 100 punten (het maximum). Bij het appèl liet Faron het helaas wat afweten bij het apporteren over de haag, wat veel punten kostte; er bleven er 82 over. Dit onderdeel werd gewonnen door Sonja Beullens met Benson. Bij het pakwerk liet Faron een prima stuk werk zien en won dit onderdeel overtuigend met 94 punten.

Hiermee werd Joke met Faron winnaar op deze dag. Zij was daarmee de eerste geleider die viermaal  het dagklassement van de IPO Clubwinnaar won.

Bij de vier VZH-honden waren 2 deelnemers van kringgroep Wognum, t.w. Martha Langedijk met Land of Freedom’s Quincy en André Blom met Hiërro from Marshy Land. Zij waren respectievelijk 1^e en 2^e op de VZH-wedstrijd van de NBC van dit jaar. De Duitse keurmeester Roskosch deelde geen punten uit bij de VZH-competitie, maar oordeelde dat de vier combinaties elkaar weinig ontliepen. Alle vier VZH-deelnemers liepen een keurig appèl. De heer Roskosch riep Annemiek Rutten uit tot winnares van deze competitie; de andere drie waren gezamenlijk tweede.

De uitslag van de IPO-Clubwinnaar:

VZH-IPO-SpeurHond  examen bij Kringgroep Wognum op 30 november 2003 

Op een druilerige, regenachtige dag traden bij onze kringgroep 4 combinaties aan om examen te doen:

2 voor VZH (Verkeers Zekere Hond),

1 voor IPO I (Internationale Prüfungs Ordnung) en

1 voor Speurhond II.

Als keurmeester op deze dag was uitgenodigd de heer G. List.

Na een kopje koffie mocht Ruud als spoorlegger (na overleg van de tekening aan de keurmeester) het Speurhond II-spoor uit gaan leggen. Wij gingen ondertussen op weg naar de Grote Zomerdijk, waar Martha het spoor voor haar eigen hond Quincy voor IPO I uit mocht gaan lopen. Ondertussen was het flink gaan regenen. Daar het vee dit jaar bijzonder lang buiten was geweest, was het gras vrij kort en het speuren niet eenvoudig. Vooral bij en na de tweede hoek in het spoor kwam Quincy wat problemen tegen, maar daarna werkte ze het spoor keurig uit: 83 punten.

Teruggekomen bij het trainingsveld, konden de twee VZH-honden aantreden voor het appèl van het A-gedeelte: Sandra met Eros en Monique (gast) met Cristian. Sandra was door de zenuwen een beetje kwijt hoeveel passen ze ook alweer moest maken bij de oefeningen, maar kwam toch uit op een mooie 52 punten (van de maximaal te halen 60). Monique behaalde hier 50 punten. Daarna liep Martha appèl voor IPO I. Dit zag er keurig uit; vooral het apporteren vond de heer List een lust voor het oog: 87 punten totaal. Na de koffie vond de heer List dat het speurhondenspoor (waar inmiddels nog een verleidingsspoor door was gelopen) lang genoeg in de regen had gelegen en togen we met een groep belangstellenden richting Wadway. Rekel van Ger liet hier ondanks enkele bijzonder moeilijke gedeeltes uitmuntend speurwerk zien: 96 punten! Hierna mochten de 2 VZH-honden het B-gedeelte tonen en waren beiden geslaagd. Van de heer List mocht Martha vertellen of ze vóór of na de lunch het pakwerk met Quincy wilde laten zien. Uiteraard werd het toen nog voor de lunch, want Martha wilde ook wel graag van de spanning af. Quincy revierde prima, moest even nadenken of ze zou gaan blaffen, deed dat tenslotte toch, was af en toe wat ondeugend, maar deed verder wat ze moest doen: geslaagd met 80 punten! Na het uitreiken van de diploma’s en bekers en bloemen en banketletters (uiteindelijk was het de week voor Sinterklaas) aan keurmeester, pakwerker, spoorlegger en kantinedames overhandigde Ger nog een fles drank aan Henk voor het altijd weer verzorgen van de speurvelden. Hierna bleef het nog lang gezellig in de kantine.

De uitslagen:

UV-examen gehouden op 19-10-2003

Op 19 oktober j.l. werd bij onze kringgroep een UV-examen gehouden. Voor de nieuwelingen bij de kringgroep: UV staat voor UithoudingsVermogen. Uiteraard dient de hond hier eerst voor getraind te worden. De hond loopt hierbij 20 km naast de fiets in een draftempo. Eerst wordt een afstand van 8 km afgelegd, waarna een kwartier rust wordt gehouden, vervolgens 7 km en 20 minuten rust daarna en tot slot de laatste 5 km. Tijdens de rustpauzes worden de conditie en de voetzolen van de honden gecontroleerd. Tot slot wordt nog een klein stukje appèl getoond met de hond.

De keurmeester op deze stralend mooie dag was de heer L. Quartel.

Aan dit UV-examen deden 9 geleiders met hun honden mee en na afloop kon de heer Quartel concluderen dat allen waren geslaagd.

De geslaagden zijn:

Gehoorzaamheidsexamens  A  en B  op 27 september 2003

EXAMEN  A:

Examen B:

VZH-wedstrijd NBC  op 23 november  2002  bij  Kringgroep  Wognum

Op 23 november j.l. werd bij Kringgroep Wognum N.H. voor de 2^e maal de VZH-wedstrijd van de Nederlandse Boxer Club georganiseerd. Als keurmeester was uitgenodigd de heer

H. Gerards. De dag begon koud, maar het weer werd snel aangenamer. Er was veel publiek aanwezig en de stemming zat er al vroeg in (buiten de gebruikelijke nervositeit dan). 14 deelnemers traden aan op deze dag en dat was een mooi aantal. Keurmeester Gerards keurde zoals we van hem gewend zijn, goed en op één lijn. Over het algemeen zagen we leuk werkende boxers aan het werk. Drie van hen behaalden deze dag helaas onvoldoende punten, waar ongetwijfeld de nervositeit bij de geleiders één van de oorzaken van was. De drie deelnemers van onze Kringgroep behaalden alle drie knappe punten, André Blom met Hiërro from Marshy Land behaalde 50 punten en Ger Kieft met Rekel van de Hoevensehof 51 punten. Ook nog enkele andere deelnemers legden goede punten neer.

De 3^e plaats werd veroverd door zowel Martha Langedijk met Land of Freedom’s Quincy (Kringgroep Wognum) als C. de Wagt met Pumba Vavonabox met ieder 54 punten. De 2^e plaats was voor Mardi Vogel met Tanja met 55 punten. De winnares van deze dag was Annemieke Rutten met Tjebbe v.d. Wielsterdyk met 57 punten.

Na nog een smakelijke lunch en daarna de prijsuitreiking bleef het nog lang gezellig in een overvolle kantine

IPO Clubwinnaar op 10 november 2002 te Lelystad

Op 10 november j.l. werd bij de VDH Lelystad de IPO Clubwinnaar gehouden. Dit africhtings evenement wordt jaarlijks door de Nederlandse Boxerclub georganiseerd voor combinaties, welke eerder de kwalificatie IPO I, IPO II of IPO III behaald hebben. Dit jaar hadden zich

9 combinaties aangemeld, waarvan 4 voor IPO I, 2 voor IPO II en 3 voor IPO III. In de IPO III kwalificatie werd er deelgenomen door de Wognum leden Joke van der Lee en Piet Swenneker.

De technische uitvoering van deze dag werd geregeld door de VDH Lelystad, welke dit op een zeer professionele wijze deed. De keuring was in de bekwame handen van de heer List.

Om 8 uur  s’morgens werd er verzameld in de kantine van deze club, waarna er werd afgereisd naar de speurvelden voor het eerste onderdeel van de beproeving.

Bij de speurvelden aangekomen, mochten de IPO I deelnemers hun spoor uit gaan lopen, terwijl dat voor de IPO II en III ers door een spoorlegger werd gedaan.

Dat alles niet van een leiendakje ging, mag blijken uit de uitslag van deze test, waar drie combinaties met onvoldoende punten van het veld kwamen. Gelukkig waren onze Joke en Piet daar niet bij.

Nu weer terug naar de accommodatie van de VDH Lelystad voor het tweede onderdeel van het programma, het appèl. Ook bij dit onderdeel kon één van de deelnemers het minimum aantal punten voor de kwalificatie voldoende niet halen en waren er dus nog maar zes combinaties in de race voor de eindklassering, ook onze Joke en Piet.

Nadat dit onderdeel was het tijd voor de lunch en werden de eerste vergelijkingen gemaakt.

Stond Joke na het speuren 3 puntjes voor op Piet, na het appèl had Piet een voorsprong opgebouwd van 6 punten voor de twee onderdelen.

Na de lunch was het tijd voor het manwerk en iedereen zocht een plaatsje van waaruit hij het beste overzicht had op de verrichtingen. Op dit onderdeel was er opnieuw een combinatie, welke de benodigde 70 punten niet haalde en bleven er dus vijf over voor de eindklassering.

Joke behaalde hier 6 puntjes meer dan Piet, waardoor zij gelijk kwamen te staan in het punten totaal. De reglementen schrijven in dat geval voor dat de combinatie met het hoogste aantal punten voor het manwerk in de rangschikking voorrang krijgt, waarmee Joke boven Piet geplaatst werd met een gelijk aantal punten.

Hiermee was de eind uitslag bepaald. Joke was 1^e met 271 punten, Piet werd 2^e met 271 punten, waarna een IPO I combinatie met 255 punten de derde plaats bezette, daarna volgde nog een IPO I met 244 en een IPO III met 243 punten.

Tijdens de prijsuitreiking, welke wat werd afgekoeld door een stevige regenbui, werd na het dankwoord aan alle medewerkenden en felicitaties voor de deelnemers ook Henk Homan naar voren geroepen om daar door de NBC nog even in het zonnetje gezet te worden voor zijn reserve wereldkampioenschap Fährtenhund (Speurhond) dat hij twee weken eerder in Duitsland had behaald.

Hierna werden de bekers, een aandenken en een zak voer aan de deelnemers overhandigd en keerde en vertrok iedereen weer huiswaarts na een geweldige dag africhting.

De uitslagen:

Henk Homan met Ivar v.d. Kloosterpoort 2^e op WK Speurhond (Fährtenhund) in Duitsland

Alle 4 deelnemers van Kringgroep Wognum zeer succesvol op Wereldkampioenschap

Op 2 en 3 november 2002. werd te Jülich (Duitsland) het ATIBOX Wereldkampioenschap Speurhond (Fährtenhund) voor boxers gehouden. In totaal deden 35 boxers mee uit 6 landen, t.w. Duitsland, Oostenrijk, Italië, Tsjechië, Zwitserland en Nederland. Als keurmeesters waren uitgenodigd dhr. Henk. Gerards (op uitnodiging van de NBC) en dhr. Gerhard Fricke (Duitsland). De WK-klasse werd (d.m.v. loting beslist) gekeurd door dhr. Gerards.

Voor degenen die niet precies weten wat een wedstrijd Speurhond precies inhoudt: het spoor wordt door een spoorlegger uitgelopen, die 6 hoeken maakt, 4 kleine voorwerpjes achterlaat, en een weg oversteekt. Hierbij zijn geleider en hond niet aanwezig, deze weten dus niet hoe het spoor loopt. Het spoor is ruim 1 km lang en men laat het drie uur liggen, voordat de hond mag gaan speuren. Een half uur voordat de hond mag gaan speuren, worden er op 2 plaatsen “verleidingssporen” doorheen gelopen. De hond mag uiteraard niet op deze “versere” sporen reageren, moet het oude spoor blijven volgen en bij de voorwerpjes aangekomen, deze verwijzen, door erbij te gaan liggen. Het zal voor iedereen duidelijk zijn, dat er jaren training aan voorafgaan, voordat een hond zo goed kan speuren dat hij op een dergelijk evenement mee kan doen.

Nederland werd vertegenwoordigd door 6 deelnemers in de WK-klasse (waarvan 4 van Kringgroep Wognum), waarvan er na loting 4 mochten aantreden op zaterdag en 2 op zondag. Het Nederlands team had zijn nek uitgestoken door allemaal in de zwaarste klasse aan te treden terwijl op de hond van Henk Homan na, de andere 5 hun Speurhond diploma nog moesten halen tijdens het Wereldkampioenschap!

Eenmaal aangekomen bij de speurakkers zorgde ondergetekende voor hilariteit. Blijkbaar al tamelijk nerveus bij het vooruitzicht straks te moeten speuren, werd het logisch denken schijnbaar wat gehinderd. Bij het waarnemen van een man die in Wettbewerb II dwars door de sporen liep en blijkbaar aangestoken door de paniekerige reacties van 2 buitenlandse deelnemers riep ik namelijk:

“he, daar loopt één of andere idioot dwars door de sporen heen”, waarop anderen geamuseerd lieten weten: “heb jij nog nooit van verleidingssporen gehoord?”

Esther Munnik met Vampyr v. Drimborn moest als allereerste speuren, maar helaas had de hond zijn dag niet, waarna het speuren werd afgebroken. Heel jammer. Daarna volgde Piet Swenneker met Viktor v. Worikben (Wognum), die een prima 92 punten behaalde, weinig op aan te merken en uiteindelijk goed voor een 4^e plaats in het totaalklassement. Faron v. Worikben van Joke v.d. Lee (Wognum) speurde prima, maar had op het allerlaatste stukje veel moeite met het oversteken van de weg, waarna 87 punten overbleven. Rekel v.d. Hoevensehof van Ger Kieft (Wognum) speurde heel goed, maar overliep een voorwerp, waarna nog altijd een prima 90 punten overbleven.

Vooral ’s zondags stond er een stevige wind, maar dat kon de 10½ jaar oude reu Ivar v.d. Kloosterpoort van Henk Homan (Wognum) niet beletten 95 punten bij elkaar te speuren. Een geweldige prestatie van deze geleider met een hond op leeftijd, die evenwel in een perfecte conditie verkeert. Mensen hebben vaak geen idee hoe inspannend het speuren (zeker op een dergelijk groot speurhondenspoor) is. Na Henk mocht Henry Beuks met Otto v. Miranchel aantreden. Otto reageerde nogal op de verleidingssporen, zag de sporen lopen en speurde met te hoge neus, hetgeen veel punten kostte. Hij stak op het laatst echter wel prima de weg over, waarna hij toch geslaagd was met 70 punten.

Het gehele Nederlands team kan terugkijken op prima prestaties, nl. 5 van de 6 geslaagd en een Vice-wereldkampioen. Hiermee heeft Nederland op Duitsland na, dat alle klassen won, van de deelnemende landen het beste gepresteerd!

De absolute uitschieter na twee dagen speuren was echter Ivar van de Kloosterpoort van Henk Homan, die als 2^e geëindigd bleek te zijn en zich dus vice-wereldkampioen mag noemen.

Een geweldige prestatie van deze reu van 10½ jaar oud en zijn ook niet meer zo jonge baas.

Henk werd uitgebreid gehuldigd en kreeg een knots van een beker overhandigd. Een week later op de IPO clubwinnaar werd Henk nogmaals in het zonnetje gezet en kreeg hij namens de NBC een fraai bloemstuk overhandigd.

Rest nog Hans Brell en zijn medewerkers van de BK-gruppe Jülich te bedanken voor hun gastvrijheid en uitstekende organisatie alsmede de Belgische firma “Duck natuurvoeding” diepvriesvlees voor honden, die als kledingsponsor van het Nederlands team fungeerde en voor uniforme kledij (fleece trui en windjack) had gezorgd. Ook willen wij Klaus Gerwin, Obmann für das Ausbildungswesen van de ATIBOX bedanken dat Nederland voor het eerst in de historie de gelegenheid kreeg een Nederlandse werkhondenkeurmeester voor een Atibox evenement uit te nodigen. Dat is bijzonder en binnen de Atibox zeer ongebruikelijk daar Nederland geen boxerafrichtingskeurmeesters kent in tegenstelling tot bijv. Duitsland, waar iedere rasvereniging van een gebruikshondenras zijn eigen africhtingskeurmeesters heeft. Henk Gerards keurde weliswaar strak doch alle deelnemers gelijkwaardig en stipt volgens de FCI-reglementen en heeft door zijn wijze van keuren en zijn uitvoerige verklarende uitleg aan iedere deelnemer bij de bespreking van de behaalde punten, grote indruk gemaakt op zijn in grote getale aanwezige Duitse collega-keurmeesters!

Onderstaand de uitslagen van de WK-klasse waarin alle Nederlanders uitkwamen:

G & G examen, 5 oktober 2002 

Zaterdag 5 oktober was het dan weer zover, 7 geleiders met hun honden waren er klaar voor om te tonen dat zij en hun hond de beproevingen van een examen konden weerstaan.

Al vroeg verzamelden zij zich bij de kantine, waar gelukkig de koffie al bruin was, want dat kon iedereen goed gebruiken, de een om wakker te worden, de ander om de zenuwen de baas te worden en ook nog een paar om zich wat te warmen.

De weergoden waren deze mensen niet gunstig gezind. Regelmatig viel er een buitje en soms hoosde het ook. Dit mocht de deelnemers en examinatoren niet deren, zij gingen voortvarend verder, werden kleddernat maar werkten hun programma’s, bijgestaan door hun trainer, naar beste kunnen af.

De examinatoren hadden er moeite mee om de bevindingen op het steeds natter wordende rapportage papier neer te schrijven maar uiteindelijk is alles toch op zijn pootjes terecht gekomen.

Gelukkig zorgden Laura en Tiny er voor dat in de kantine niemand, voor wat betreft de inwendige mens, iets tekort kwam, zodat er tussen de examen groepen door even uitgeblazen kon worden van het slechte weer.

Van de zeven deelnemers moest er helaas één, welke deelnam aan het moeilijke C examen, afgewezen worden.
 

Wel slaagden:

BOXER  FARON  VAN  WORIKBEN  VAN  KRINGGROEP  WOGNUM 4^e  OP  PAKWERKWEDSTRIJD  VOOR  ALLE  RASSEN  OP  23-6-2002.

Op zondag 23 juni j.l. heb ik met mijn boxer Faron meegedaan aan een pakwerkwedstrijd voor alle rassen: de Goldy Wisselbokaal in Opmeer. Er waren 32 honden ingeschreven, waarvan 23 honden in IPO III, de categorie waarin ik ook uitkwam. Van deze 23 waren er 1 Dobermann, 1 Tervuerense herder, 1 boxer en 20 Mechelse- en Duitse Herders. Bij mijn weten was het de eerste keer dat iemand met een boxer zich op een pakwerkwedstrijd voor alle rassen waagde. Ik was dan ook best een beetje nerveus, keurmeester S. Kwak keurde pittig wat logisch is voor een wedstrijd in één afdeling en je weet dat alle blikken van die Duitse- en Mechelse herder-africhters op je gericht zijn. Dat bleek ook wel, want toen ik bijna aan de beurt was, hoorden mijn clubgenoten opmerkingen om zich heen van: “O, nu komt die boxer, nou, dat moeten we even zien hoor” op een toon die deed vermoeden dat ze er niet al te veel van verwachtten. Toen Faron eenmaal bezig was met het pakwerk, veranderde de toon: “Nou, die wil wel bijten zeg!” en eenmaal klaar, kreeg Faron al applaus nog voor keurmeester  Kwak de punten had verteld: hij kende ons 95 punten toe. Daarna veel felicitaties van wildvreemde africhters en opmerkingen als “Nou, ik heb het wel gezien met die herders hoor, ik neem ook een boxer!” (natuurlijk niet serieus bedoeld, maar wel een blijk van waardering van ervaren africhters). Nadat alle 23 IPO III-honden waren geweest, bleek dat wij 4^e waren geworden, met alleen Mechelse herders voor ons, waarvan 2 gekwalificeerden voor het Wereldkampioenschap voor Alle Rassen (de nrs. 1, 2 en 3 hadden resp. 98, 97 en 96 punten). Alle 9 Duitse herders en de andere Mechelse herders bleven dus achter ons. Ik ben er dan ook van overtuigd dat we bij veel van de op deze dag aanwezige mensen een stukje vooroordeel over de boxer als gebruikshond weg hebben kunnen nemen. Ik kan jullie verzekeren dat dat een heel prettig gevoel was op deze dag, die goed georganiseerd en erg gezellig verliep.

Joke van der Lee

G&G-examens bij Kringgroep Wognum gehouden op 11 mei 2002

Op 11 mei j.l. werden bij de kringgroep weer G&G-examens gehouden. Als examinatoren op deze dag fungeerden Mw. C. Warps van de Kynologenclub West-Friesland en ons ere-lid oud-voorzitter H. Homan.

Het was om examen te doen een mooie, koele dag.

Maar liefst 16 honden deden examen op deze dag, waarvan er uiteindelijk 10 zouden slagen. De laatste jaren worden binnen de G&G evenals bij het IPO weer duidelijk meer de puntjes op de i gezet, wat ervoor moet zorgen dat er netter wordt gewerkt en de honden echt gehoorzaamheid moeten tonen.

Mw. Warps had dan ook vooral aanmerkingen op het volgen, staan- en laten betasten en het gebit tonen, wat zij bij velen nogal slordig vond.

Het lijkt dan ook verstandig om examen te doen als je hond er echt klaar voor is en niet te denken: ik probeer het wel, misschien lukt het. Uiteindelijk komt er bij een examen ook altijd wat nervositeit van de baas bij, wat een hond meestal goed in de gaten heeft. Daardoor kan het gebeuren dat een hond “onder druk”wat minder presteert dan normaal en als het dan al “kiele kiele”is, is dat vaak genoeg om het net niet te halen. Daarentegen, als je weet dat je hond het echt goed doet, neem je meestal ook wat zekerder en met wat minder zenuwen aan het examen deel, wat de prestaties van de hond alleen maar ten goede komt.

Een compliment op dit examen verdient S. Boxem, die nog niet zo heel lang bij de club traint en met haar boxer Eros bijzonder grote problemen had wat betreft uitvallen naar andere honden, het niet netjes volgen etc. Zij slaagde als nr. 1 voor het A-examen met maar liefst 6½ punt voorsprong op de eerstvolgende. Zij heeft er dan ook keihard aan gewerkt en ook thuis goed doorgetraind met Eros. Op 11 mei was het duidelijke bewijs dat trainingsinspanningen vruchten afwerpen. Verder alle geslaagden proficiat, voor de gezakten hopen wij dat zij blijven doorgaan met trainen en probeer allemaal wat netter te werken. Dat begint er eigenlijk al mee met netjes op rij lopen als de groep loopt.

De uitslagen: A-examen

De uitslagen: B-examen

De uitslagen: C-examen

Verslag over ATIBOX Wereldkampioenschap Africhting op 27 en 28 april 2002 in Bénicarlo, Spanje door Joke van der Lee, deelneemster met Faron van Worikben

Zondags een week van tevoren arriveerden wij in Bénicarlo. De eerste dag zaten we in een pension op drie-hoog met allemaal gladde marmeren trappen, waar tevens meerdere ATIBOX-deelnemers waren ondergebracht. Wij voorzagen aanvaringen bij het uitlaten en terugkomen van de verschillende honden op die trappen en besloten te verhuizen. Wij konden daarop onze intrek nemen in een zomerhuis met zeer grote ommuurde tuin wat prettig vertoeven was.

Wat het trainen betreft: we begonnen meteen op maandag al te trainen met speuren. De akkers waren zoals we na Italië 2 jaar geleden al verwachtten: bezaaid met keien. Bovendien had het geen spat geregend, zodat het ook nog eens bijzonder droog en stoffig was. Twee kleine spoortjes per dag leek me het beste om te trainen: de hond wel wennen aan de totaal andere speuromstandigheden maar niet overtrainen met grote sporen.

Op dinsdagavond troffen we onze Deense vrienden Jens en Gitte die een nog langere tocht dan wij achter de rug hadden (2400 km!).

Op donderdag 25 en vrijdag 26 april werd er per deelnemer 10 minuten intrain-mogelijkheid geboden in het stadion. Uiteraard is dit een nadeel voor deelnemers die de enige vertegenwoordiger van hun land zijn. Grote aantallen deelnemers van één land kunnen wat appèl betreft bijvoorbeeld gelijktijdig apporteren en vooruitsturen. Je wilt in die 10 minuten in ieder geval apporteren over de haag en de klimschutting, vooruitsturen, en wat het pakwerk betreft: revieren. Want vergis je niet, de afstanden waarop de (tent)verstekken uit elkaar staan, op de uiterste randen van het voetbalveld, zijn enorm, vergeleken met een normaal trainingsveld. Gelukkig waren Denemarken en Nederland na elkaar ingedeeld met intrainen, zodat Jens en ik samen trainden. Op de wedstrijdpakwerkers trainen gebeurt met deze grote evenementen niet.

Op vrijdagmiddag de ”Einmarsch der Nationen” met de vlaggen, volksliederen etc. en op vrijdagavond de loting. Stomtoevallig lootten Jens en ik van de 29 deelnemende IPO III-honden twee opeenvolgende nummers. Dit hield in dat we op zaterdag beiden in de eerste groep van 8 moesten speuren.

Bij het speuren waren er nogal wat honden die voorwerpen misten. De voorwerpjes waren dan  ook piepkleine strookjes leer, tapijt en hout, die zeker tussen alle keien niet zichtbaar waren. De honden moesten het hier wel echt met hun neus doen. Het speuren verliep voor mij bijzonder goed: Faron miste geen enkel voorwerp en speurde maar liefst 96 punten. Van alle 29 IPO-III honden waren er slechts 3 die hoger zaten.

In tegenstelling tot gewoonlijk moesten de eerste 8 honden al op zaterdagmiddag appèl lopen.

Deze keurmeester, een top-africhter en keurmeester van Duitse Herdershonden, was bijzonder streng, niet alleen voor mij maar ook voor de anderen. Ondanks dat Faron geen enkele oefening miste, vrij snel kwam, vrij snel apporteerde en vooruitsturen perfect ging, tilde hij zwaar aan het wat minder enthousiaste beeld, scheef voorzitten en vrij traag aan de voet komen. Waar verschillende toeschouwers mij inschatten op 90 punten voor het appèl, kreeg ik uiteindelijk slechts 82 punten. Maar de keurmeester was wel consequent: ook anderen kregen lage punten. Pas zondagmiddag werd er wat soepeler gekeurd met appèl.

Zondagmorgen rond 9.45 moest ik pakwerk draaien. Het revieren ging uit de kunst: alle zes verstekken keurig gerevierd, aanblaffen prima, vlucht verhinderen prima. En toen begonnen de problemen: de pakwerkers in Spanje laten in de “los”-positie de mouw naar beneden hangen. Daar hadden we niet op gerekend. Toen Faron er in die positie direct in slaagde de pakwerker van het korte werk een halve cirkel in de rondte te trekken, bedacht hij dat het veel leuker was om niet te lossen. Gevolg: meerdere commando’s “los”, ook bij de volgende bijthandelingen, want toen had hij het natuurlijk “geproefd”. Het bijten was perfect, rug- en zijtransport keurig aan de voet, maar dit hakte er natuurlijk in. Slechts 80 punten bleven over vanwege het slechte lossen. Dit was voor ons uiteraard zeer teleurstellend, maar het blijkt iedere keer als je aan zo’n groot internationaal evenement meedoet: er zijn altijd omstandigheden die anders zijn dan thuis en waar je niet op rekent. Ook een aantal andere “sterke” honden vertoonden problemen met het lossen in deze voor ons ongewone “los”-positie.

Uiteindelijk bleken we op de 16^e plaats te zijn geëindigd van de 29 deelnemende IPO-III honden. Dat was lager dan we verwacht hadden na het succes op de ATIBOX van 2000 en 2001. Jammer, maar we hopen de volgende keer nog een keer mee te doen en dan beter te scoren. Uiteindelijk hebben we toch wel heel leuke dagen gehad. Vooral het contact met deelnemers uit andere landen is bijzonder leuk, na een paar keer meedoen leer je ook steeds meer mensen kennen en het is leuk ervaringen uit te wisselen. Zo sprak ik o.a. uitgebreid met een Amerikaanse toeschouwster, die speciaal voor de ATIBOX in haar eentje vanuit Texas was overgevlogen.

Tot slot wil ik nogmaals de hoop uitspreken dat er nog eens meer Nederlandse deelnemers zullen meedoen aan de ATIBOX Africhting. Het is een unieke ervaring die je niet snel vergeet.

IPO I:

IPO 2

IPO 3 part 1

IPO 3 part 2

UV-EXAMEN OP 20 APRIL 2002 

Op 20 april was het weer zover, na een jaar overgeslagen te hebben, mochten 7 Wognum combinaties en 1 gast combinatie laten zien dat de voorbereidingen op dit examen prima waren uitgewerkt.

Om 9.30 uur was iedereen aanwezig en kon nog even genoten worden van een lekker kopje koffie of thee, voordat aan het echte werk begonnen moest worden.

Onder de leiding van keurmeester L. Quartel en examenleider C.v.d. Broek werd om 10 uur, onder ideale weersomstandigheden, gestart voor deze 20 Km lange beproeving van hond en geleider.

Via de Kleine Zomerdijk werd de Grote Zomerdijk opgezocht, waarna een deel van de mooie Kogge route moest worden gevolgd.

Nadat ongeveer 8 Km was afgelegd, moest er gerust worden. De heer Homan, die de stoet de weg had gewezen, verwende hond en geleiders met een koele bak water of een beker koffie naar keuze.

Ook de heer Quartel moest aan de slag om van alle honden de voetzolen te controleren, wat gelukkig geen problemen opleverde.

Na 15 minuten gerust te hebben, werd aan de volgende 7 Km begonnen en werd nog een deel van de Kogge route gevolgd.

Ook na dit deel werd 20 minuten gerust onder het genot van water en koffie, de conditie van de honden werd beoordeeld, alles was ook nu in orde.

In de laatste 5 Km bleek dat de langzaamste starter van het eerste traject haar krachten had gespaard en nu vol enthousiasme de laatste Km’s afliep en als eerste weer bij de kantine aankwam.

Toen iedereen er weer was, werden de honden opnieuw gecontroleerd en moesten zij, na een korte rustperiode, tonen dat er nog voldoende energie over was om een appèl oefening af te werken.

Dit leverde voor  niemand meer een probleem op, waarmee alle deelnemende honden voor het UV geslaagd waren.

Nu was het tijd voor de inwendige mens, de kantine dames hadden zich eens extra uitgesloofd en voor iedereen was er soep naar keuze, belegde broodjes met divers beleg en een heerlijk stukje fruit.

Nadat deze lunch genuttigd was, feliciteerde de heer van de Broek de deelnemers en deelde de diploma’s met bijbehorende bekers uit.

Toen alle officiële plichtplegingen afgehandeld waren, werd er nog geruime tijd gezellig na gepraat in de kantine.

Deelnemers waren:

VZH- en IPO-examen gehouden op 30 maart 2002

Op 30 maart j.l. werd een gecombineerd VZH (Verkeers Zekere Hond)en IPO (Internationale Prüfungs Ordnung)-examen

gehouden bij onze Kringgroep gehouden. Als keurmeester was uitgenodigd de heer C. Janssen uit Oss. Deze was ’s ochtends al

vroeg vergezeld door vrouw en zoon aanwezig. Om ca. 8.30 uur vertrokken we naar  het speurveld waar Loes met Tammy,

Ruud met Ayka en Joke met Faron mochten aanvangen met speuren. Zij speurden hier respectievelijk 70, 96 en 98 punten.

Hierna mochten de VZH-honden aantreden. Martha had een zware taak, want zij deed met twee honden VZH-examen. Voor het  A-gedeelte slaagden alle vier honden: André met Hiërro, Martha met Octaaf, Ger met Rekel en Martha met Quincy. Het VZH-examen was dit jaar voor het eerst in nieuwe stijl, met afleggen met afleiding erbij.

Na de VZH-honden kwamen de IPO-honden: Tammy voor IPO I en Ayka en Faron voor IPO III. Helaas haalde Tammy hier onvoldoende punten. Ayka haalde een keurige 91 punten voor appèl en Faron 82 punten.

Hierna gingen de vier VZH-honden voor het verkeersgedeelte naar het stadhuis en een drukke kruising, waar zij enkele oefeningen moesten uitvoeren. Hadden we op het trainingsveld al gezien dat de heer Janssen pittig keurde, hier was hij bijzonder streng en deelde ook mee dat de regels zijn aangescherpt en hij dienovereenkomstig keurde. Vooral toen hij de honden op slechts 50 cm van elkaar zette, zweette vooral Martha peultjes: als –ie maar niet uitvalt! Gelukkig gedroegen alle vier honden zich keurig en waren allen geslaagd.

Daarna mochten de drie IPO-honden nog de verdedigingsdienst uitvoeren. Hier haalde Tammy helaas ook niet voldoende punten, Ruud haalde op prima wijze 91 punten en Faron haalde hier 87 punten, wat meer had kunnen zijn als hij Cees op tijd los had willen laten.

De uitslagen VZH:

IPO I

IPO III

SUCCES  VOOR  KRINGGROEP  WOGNUM  OP  IPO-WEDSTRIJD  IN  LELYSTAD  OP  11 NOVEMBER  2001

Op de jaarlijkse IPO-wedstrijd van de Nederlandse Boxer Club die op 11 november j.l. in Lelystad werd gehouden heeft Kringgroep Wognum het uitstekend gedaan.

Er waren helaas slechts 5 deelnemers, maar het niveau was duidelijk hoger dan andere jaren: voor het eerst was niemand gezakt. Heel jammer was dat er geen 6 IPO III-honden deelnamen, dan had ook de titel IPO Clubwinnaar gewonnen kunnen worden bij een puntentotaal van 270 of meer. Er waren twee deelnemers uit Wognum, 1 uit Friesland, 1 uit Twente en 1 uit België. Piet Swenneker met Viktor en Joke van der Lee-Homan met Faron vertegenwoordigden Kringgroep Wognum op deze dag.

Keurmeester op deze dag was mevrouw Cornell Puls uit Duitsland en als pakwerkers fungeerden Ruud Gaarthuis van onze Kringgroep voor het korte werk en Harry Breukers van Kringgroep Twente voor het lange werk.

Bij het speuren werd de toon al gezet: Piet behaalde hier 96 punten en Joke 95 en zij hadden daarmee respectievelijk 11 en 10 punten voorsprong op de eerstvolgende.

Bij het appèl behaalde de deelnemer uit Friesland in IPO I de meeste punten, nl.

92. Joke en Piet in IPO III behaalden hier beiden 90 punten. Voor het pakwerk begon, dus nog steeds een flinke voorsprong van Piet en Joke op de anderen met slechts één punt verschil tussen hen beiden. Bij het pakwerk kende de keurmeester 93 punten toe aan Joke met Faron en 92 punten aan Piet met Viktor. Dat betekende een eindtotaal van 278 punten voor beiden. Bij een gelijk eindtotaal is de regel bij het IPO dat degene met de meeste punten in het pakwerk wint.

Joke werd daarmee dus eerste en Piet tweede, beiden met een voorsprong van 14 punten op de nummer drie. Bovendien was Piet winnaar van Afd. A en Joke van Afd. C.

Ook kende mevrouw Puls Ruud 90 punten en de kwalificatie "zeer goed" toe voor de wijze waarop hij pakwerk had gedaan. Daarmee heeft Ruud zijn B-licentie als pakwerker.

Daarom: Joke, Piet en Ruud: van harte gefeliciteerd!

De uitslagen:

IPO/Sp.H.-examen op 21-10-2001 bij Kringgroep Wognum, Noord-Holland 

Op 21 oktober j.l. werd bij onze kringgroep een IPO/Sp.H.-examen gehouden.

Twee honden traden die dag aan voor IPO II, 1 voor IPO III en 1 voor Sp.H. II.

's Ochtends was het wat miezerig, met nog een vrij harde wind. Eerst met keurmeester Van Gijn naar de weilanden waar de IPO II-honden en IPO-III hond moesten speuren. Hier kwamen alle drie de honden prima doorheen. Het Sp.H. II-spoor was al enige uren daarvoor uitgelopen. Ivar van Henk Homan mocht voor Sp.H. II aantreden en dit spoor uitwerken. Dit deed hij prima: 97 punten! Hiermee is Ivar de tweede boxer met Sp.H. II in Nederland, nadat Narders, ook van onze kringgroep, vorig jaar de primeur had. Proficiat!

Hierna mochten de andere drie honden aantreden voor appèl, waarbij de hond van Teun, onze gast, het ditmaal wat liet zitten. Jammer Teun, maar volgende keer lukt het vast beter! Ayka liet een prima appèl zien, waarvoor ze misschien iets meer punten had mogen hebben, Faron van ondergetekende bleef met de sta-oefening uit looppas meelopen (doet-ie anders nooit!), wat 10 punten kostte, maar had nog genoeg punten over. Bij het pakwerk nam de hond van Teun nog wat teveel vrijheid en dat kostte kostbare punten, hoewel hij er nog voldoende over had, Ayka liet een keurig stukje werk zien, evenals Faron.

Theo, Cees en Barend bedankt voor resp. het leiden van het examen, sporen lopen en pakwerk.

Tiny, bedankt voor het verzorgen van de inwendige mens in de kantine.

De punten:

Examen G&G Gehouden 29-9-2001 te Wognum

Op 29 september j.l. kwam een groot aantal deelnemers (22) op voor de examens in de categorieën A, B en C. Ondergetekende keurde samen met de voorzitter dit examen.

Het was mooi weer, wat later in de morgen en begin van de middag werd het zelfs tamelijk warm; vooral de C-honden hadden hier last van.

Helaas waren er van de 22 deelnemers 6 die het niet haalden deze dag, ook voor ons niet leuk, want we vinden het veel leuker om mensen te laten slagen. Over het algemeen waren de totaalpunten nog wel voldoende, maar waren één of meer onderdelen waarvoor een verplichte voldoende moest worden gehaald, onvoldoende. Vooral het volgen, waarvoor een verplicht voldoende moet worden gehaald, liet nog wel eens te wensen over. Het ideaalbeeld blijft de schouder van de hond ter hoogte van de knie van de geleider, maar ook de kop van de hond ter hoogte van de knie van de geleider is voldoende. Altijd foutief is de strakke lijn, met een hond die òf te veel naar voren loopt òf te veel achterblijft.

Bij de A-kandidaten was er één geleider met hond die met kop en schouders boven de anderen uitstak en dat was Desiree van Wijngaarden met Tank. We zagen hier een vrijwel perfect volgende hond, die de oefeningen prima uitvoerde en een perfecte sta-oefening liet zien, zoals we zelfs bij de C-honden bijna niet zagen.

De uitslagen bij A:

Bij de B-kandidaten lieten vooral E. Gertenbach en Th. Zwager een leuk stuk werk zien, vooral het volgen was prima.

Helaas haalden ook hier 2 kandidaten het niet, maar laten deze de moed niet opgeven, de aanhouder wint uiteindelijk altijd en bedenk dat de meeste honden beter gaan volgen als zij zeer geregeld en vooral op voor de hond onvoorspelbare momenten beloond worden met een balletje of iets lekkers. Maar let wel op: beloon alleen op die momenten dat de hond echt goed volgt.

De uitslagen bij B:

Bij C mag een hoog niveau verwacht worden. C is immers op hetzelfde niveau als het Cynophilia-examen, oftewel GG1. Men kan C ook als een proefexamen zien voor het GG1. Zeker hadden de C-honden op deze dag wel last van de warmte. Maar dat 3 van de 6 kandidaten voor C het niet haalden, lag niet alleen aan de warmte. Het volgen was bij de meeste C-honden nog redelijk, maar zeker het hier komen en ook de sta-oefening waren bij enkele kandidaten echt onvoldoende. Wij hopen dat hier verder aan gewerkt wordt en bij het volgende C-examen meer kandidaten zullen slagen. Als de hond slecht hier komt, is het soms raadzaam om de afstand gedurende enkele maanden drastisch in te korten (dan heb je meer appèl op de hond) en stevig te belonen onmiddellijk na het voorzitten. Aan de voet hoef je er niet altijd bij te doen, dan blijft het afwisselend voor de hond.

Als beste bij C kwam uit de bus Tineke de Hoogd met Uno, die op geroutineerde wijze het examen aflegde. Goed gedaan! Ook Rens Baan met Pim en Piet Vloon met Zico slaagden voor C.

De uitslagen bij C:

Tot slot: alle geslaagden van harte gefeliciteerd en voor de mensen die het deze keer niet haalden hopen we dat zij het de volgende keer wel halen. Succes iedereen en blijf trainen!

SUCCES VOOR KRINGGROEP WOGNUM OP IPO CLUBWINNAAR WEDSTRIJD VAN DE NBC IN LELYSTAD!

Op 12 november 2000 vond in Lelystad de jaarlijkse IPO-wedstrijd van de Nederlandse Boxer Club plaats. Als keurmeester fungeerde de heer W. Lensen. Als pakwerkers waren uitgenodigd Bert Munnik en Ingmar Sioen.

De zeven combinaties die uiteindelijk meededen, hadden met erbarmelijke weersomstandigheden te maken. Regen en een veld waar je zo nu en dan tot de enkels in wegzakte, maakten het vrijwel onmogelijk om een knap appèl te lopen. Maar uiteraard werd er eerst gespeurd. Onze clubgenoten Piet Swenneker en Henk Homan brachten het er hier bijzonder goed van af met respectievelijk 97 en 100 punten. Hoogste met appèl en manwerk was Esther Munnik met 82 en 85 punten.

Winnaar van het dagklassement was uiteindelijk Piet Swenneker met Viktor van Worikben met in totaal 256 punten in IPO II. Beste van de in totaal 6 IPO-III honden was onze voorzitter, Henk Homan met in totaal 250 punten.

Kringgroep Wognum heeft dus op deze dag een prima indruk achtergelaten!

De puntenverdeling was als volgt:

UV-EXAMEN OP 4 NOVEMBER 2000

Op 4 november was het weer zover: UV-examen.

Onder toeziend oog van keurmeester mevr. A. Lieftinck-v.d. Most gingen 16 combinaties van start. Onderweg hadden zij van de weergoden heel wat te verduren: wind, hagel en regen teisterden de deelnemers onderweg. Eén hond werd wegens ziekte van zijn baas door een andere geleider begeleid en vertikte het na enkele kilometers. Heel jammer, maar misschien kan de eigen baas het bij een volgend examen nogmaals proberen. De overige 15 honden kwamen zonder problemen bij het eindpunt aan. Daar werden door mevr. Lieftinck nogmaals de voetzooltjes gecontroleerd en moesten de honden in groepjes van vier nog een stukje appèl laten zien. Mevr.
Lieftinck oordeelde dat deze honden allemaal met lof geslaagd waren en vermeldde na afloop in de kantine nog dat het vrijwel nooit voorkwam dat ze zoveel honden bij een UV-examen keurde. Het bleef hierna uiteraard nog lang gezellig in de kantine.

De geslaagden zijn:
 

VZH/IPO/SPEURHOND-EXAMEN OP 22 OKTOBER 2000 

Op 22 oktober 2000 werd bij onze kringgroep weer een VZH/IPO-examen georganiseerd, dat deze keer werd uitgebreid met de deelname van twee honden die voor het Speurhond I en Speurhond II-examen opgingen. Als keurmeester was uitgenodigd de heer C. van Gijn. Het was de tijd daarvoor behoorlijk regenachtig geweest, maar deze dag was het redelijk aardig weer, alleen tijdens het uitleggen van de Speurhond-sporen viel nog wat regen, wat een extra moeilijkheidsfactor betekende. Als eerste mocht Loes met Tammy voor VZH het spits afbijten. Dit ging heel netjes en het getoonde appèl werd door de heer Van Gijn beloond met 41 punten. Piet met Viktor moest als enige IPO-II examen doen, aangezien ondergetekende 2 weken voor het examen haar enkel had gebroken en dus niet mee kon doen. Aangezien bij IPO altijd als koppel gelopen moet worden, was Willem met Rambo zo vriendelijk als "witte hond" te fungeren.

Piet legde deze dag bijzonder hoge punten neer: 100 punten voor het speuren, 92 voor het appèl en 93 punten voor de verdedigingsdienst.

Vervolgens was de beurt aan de twee speurhonden.

Henk met Ivar in Speurhond I behaalde deze dag de uitmuntende score van 97 punten en Cees met Nardes behaalde in Speurhond II een prima score van 87 punten.

"Een klein examen, maar wel een bijzonder goed examen", sprak de heer Van Gijn na afloop dan ook tevreden.

De uitslagen:

JONGE HONDENDAG KRINGGROEP WOGNUM NOORD-HOLLAND

18 MAART 1999. Aantal inschrijvingen: 51.

Deze Jonge Hondendag waren er helaas niet zoveel honden ingeschreven als bij onze vorige Jonge Hondendag, maar de beide keurmeesters, de heren Charles Walker en Piet van Melis, waren zeer te spreken over de kwaliteit van de ingeschreven honden. Aanvankelijk begonnen als een koude, maar droge dag, kwam later in de middag toch nog het zonnetje erbij en werd het alsnog aangenaam. Misschien mede door de barbecue, de vele prijzen (wie zal het zeggen?), maar de sfeer op deze dag was prima. Ook de aanwezigheid van onze voorzitter dhr. Venema, werd door ons zeer op prijs gesteld. De heren Walker en Van Melis, die deze dag op bijzonder prettige wijze gekeurd hebben, kwamen tot de volgende plaatsingen;

Beste reu van deze Jonge Hondendag was Arles van Marvibox van H.J. Visser.
Beste teef werd Boxella's Quinty van A. Kruis.
Beste van de gehele Jonge Hondendag werd Arles van Marvibox.

VZH-EXAMEN (VERKEERS ZEKERE HOND)

GEHOUDEN OP 22 MEI 1999.

Keurmeester: Dhr. C. van Gijn.

Op 22 mei j.l. werd bij onze Kringgroep weer een VZH-examen gehouden. Deze dag was het prima weer, niet te koud, niet te warm. We hadden tien deelnemers deze dag: 9 boxers en 1 Riesenschnauzer. De heer Van Gijn stelde alle deelnemers op hun gemak en keurde het examen op prettige wijze. Na afloop van het examen konden we weer terugzien op een zeer geslaagd examen: alle deelnemers geslaagd en met zeer goede punten. Vooral de komplimenten voor Margo, die een welhaast perfekt examen liep, verder alle deelnemers: Van harte gefeliciteerd!

De uitslagen:

Gedrag en Gehoorzaamheidexamen A op 28 november j.l.

Op 28 november j.l. werd er nog een A-examen bij de Kringgroep gehouden. Kees Langedijk en Joke van der Lee zouden deze dag keuren. Er waren 8 kandidaten afkomstig uit vijf verschillende ploegen. Het was tamelijk koud en de grond was wat drassig, dus hoe zou het af liggen gaan? Nu, daar bleken enige honden wel wat bezwaar tegen te hebben, hier en daar moest er flink ingewerkt worden. Voor het overige waren de twee examinatoren en ook de voorzitter vol lof. Het niveau lag behoorlijk hoog en we zagen enkele schitterend volgende honden. Als men bedenkt dat het maximum te behalen aantal punten 90 bedraagt, kunt u aan de punten wel aflezen hoe goed er gepresteerd werd. Opvallend is ook dat de boxers zich zo goed gedroegen tegenover elkaar. Het tweede ploegje van vier honden kwam bij vier verschillende ploegen vandaan, maar ondanks dat deze honden elkaar niet zo heel goed kenden, ging het prima. Alle acht kandidaten waren geslaagd, proficiat!

De uitslagen: Punten:

(De 1e en 2e hebben gelijk aantal punten, in dat geval wordt degene met de hoogste punten voor volgen als 1e aangemerkt).

Zondag 15 november 1998 was het zover dat er bij de kringgroep Wognum opnieuw IPO-examen werd gehouden.

In een periode die vooraf ging aan veel regen was het een verademing om in een lekker zonnetje te mogen kijken naar 10 boxers die zich van hun beste kant lieten zien op de onderdelen; speuren, appél en manwerk. Dit allemaal onder de deskundige leiding van keurmeester, dhr Tokkie en aanwezigheid van de kringgroepcoördinator dhr Fick. Dat het een aantrekkelijke tak van sport is, bleek wel uit de vele supporters, van o.a. de kringgroep Fryslân en Wognum, die langs de lijn keken naar de verrichtingen van de diverse combinaties.

Speuren:

Het eerste onderdeel van het examen bestaat altijd uit het uitwerken van een spoor. De boxer zit dan slechts vast aan een 10 meterlijn en moet op het spoor de nodige voorwerpen vinden en verwijzen of apporteren. Dat hier een lange trainingsperiode aan vooraf gaat mag duidelijk zijn. Ondanks de langdurige regenval was het wederom gelukt om een mooi stuk weiland te vinden die de boxers de kans gaven om hoge punten te scoren. Het bleek dan ook voor 9 boxers geen probleem om hier een knap stukje werk te laten zien. De bewondering voor de boxer stijgt naarmate je ziet met hoeveel plezier en enthousiasme dit werk wordt gedaan. In een woord schitterend. Na afloop van het speuren ging de gehele karavaan in optocht terug naar de gezellige kantine van de kringgroep alwaar de koffie reeds stond te dampen.

Appèl:

Het tweede onderdeel van het examen bestaat uit het appél. Dit zijn de bekende oefeningen als; zit, af door een groep heenlopen, sta, hier, apporteren, hoog (haag en schutting) en vooruitsturen. In dit, vaak toch onderschatte, onderdeel moeten de geleiders aantonen dat zij in goede harmonie met de boxer de oefeningen zo goed mogelijk kunnen afwerken. Voor één boxer was het helaas niet weggelegd om dit onderdeel zonder kleerscheuren te passeren. De toeschouwers kregen mooie en leuke momenten voorgeschoteld. De mooie momenten kenmerkte zich door uitmuntend uitgevoerde oefeningen, die opnieuw aantoonden dat de boxer graag wil werken. Er waren voor de toeschouwers ook leuke momenten, al zal de geleider bij het vreugde dansje van de boxer met kromme tenen en een schorre keel, van het hier roepen, daar heel anders over denken. Na dit onderdeel was het tijd voor de lunch. De dames van de kringgroep Wognum hadden er weer veel werk

van gemaakt en alles verliep van een leien dakje. Waar zouden we toch zijn zonder deze vrijwilligers die toch altijd maar weer voor dag en dauw klaar staan! Vindt ze maar, zeggen ze in Wognum en zo is het ook.

Manwerk:

Het laatste onderdeel van het examen is het manwerk. Dit is het meest spectaculaire onderdeel van de gehele IPO opleiding en geeft een heel ander beeld van onze boxer te zien. Met name in dit onderdeel laten de boxers zien dat zij over een flinke hoeveelheid drang beschikken. De oefening bestaat uit; het revieren van enkele verstekken, het aanblaffen van de pakwerker, het tot staan brengen van de pakwerker bij de vlucht en overval en het transporteren van de pakwerker naar de keurmeester. Ook op dit onderdeel kwamen de meeste boxers goed voor de dag. Eén combinatie moest zich helaas terugtrekken doordat de hond zich niet geheel lekker voelde. Dit verklaarde gelijk waarom dezelfde hond ook bij het speuren niet goed presteerde. De 2 pakwerkers van Wognum hadden het extra zwaar daar ze zelf ook examen liepen. Dit vereiste enige creativiteit van de organisatie bij het inzetten van de pakwerkers. Na afloop van het onderdeel pakwerk werden we door de keurmeester nog getrakteerd op een warm woordje over de boxers in de africhting en gaf hij ons het gevoel dat we oprecht trots mogen zijn op onze honden. Als laatste officiële daad werden er nog enkele certificaten uitgedeeld en kregen de deelnemers die geslaagd waren een beker. Er waren nog een 4-tal extra prijzen te verdienen. Deze prijzen waren voor de beste speur-,appèl- en manwerk hond, alsmede de beste hond van de dag.Dat alle prijzen in Wognum bleven zorgde ervoor dat het licht nog lang bleef branden in de knusse kantine. Ik wil graag eindigen met een bedankje richting de supporters Voor de gezellige en sportieve houding gedurende het gehele evenement. Dit heeft zeker bijgedragen tot een zeer geslaagd examen.

UV 24-10-1998 te Wognum

Zaterdagmorgen 24-10-1998 had mevrouw Homan om 8.30 de koffie al klaar staan. Om negen uur zijn we met 16 boxers vertrokken voor het UV - examen. Het weer is goed en een leuke tocht met soms een zonnetje en een klein briesje. Na 8,5 km krijgen we de eerste rustplaats en genoten de honden van water en wij van de koffie. Daar gaan we weer voor de volgende 7 km. De honden lopen goed tot zeer goed. Nu zit er zo'n beetje 15,5 km op en we nemen weer een pauze. Deze pauze duurt ongeveer 20 min. en de poten worden gecontroleerd door de heer R. Venema, zo nu op naar de laatste 4,5 km. Nog steeds goed weer. Wel hoor je zo nu en dan dat sommige mensen last krijgen van zadelpijn. Maar geen hond die je hoort. Nog even op het weer terug komen. Het was de hele week zeer slecht weer met veel wind en regen. De vooruitzichten waren na 14.00 uur ook weer slecht. Weet u het nog: de storm en regen van zaterdag op zondag? Zo we zijn weer terug waar we gestart zijn. De honden nu moe maar niet kapot. Eerst worden de eeltkussentjes onder de poten van de honden nogmaals gecontroleerd. Geen hond mankeert iets. Daarna een klein appèlletje op het veld. Dus zijn alle 16 boxers geslaagd. Proficiat voor de deelnemers. Dank aan de organisatie: het was een leuke tocht.